(चिपळूण/ रत्नागिरी)
शहरातील रेल्वे स्थानक परिसरात शूटिंगदरम्यान माजी सैनिक अरविंद चव्हाण यांच्या गळ्यातील सोन्याची चैन अचानक हरवली. लाखो रुपयांची मौल्यवान वस्तू हरवल्याने काही काळ चिंतेचे वातावरण निर्माण झाले. परिसरात शोध घेऊनही चैन न सापडल्याने अखेर ती मिळण्याची आशाही मावळली होती. मात्र, शूटिंगनंतर ऑटो रिक्षा स्थानकाजवळ घडलेली चर्चा एका रिक्षाचालकाच्या कानावर पडली आणि पुढे घडलेल्या प्रसंगाने चिपळुणातील माणुसकीचे दर्शन घडले.
शूटिंगसाठी आलेल्या चव्हाण यांच्या गळ्यातील सोन्याची चैन कुठेतरी पडल्याचे लक्षात येताच सहकाऱ्यांनी रेल्वे स्थानक परिसरासह आजूबाजूच्या भागात तिचा शोध घेतला. बराच वेळ शोध घेऊनही चैन न मिळाल्याने शूटिंग थांबवण्याचा विचार करण्यात आला. मात्र, चव्हाण यांनी परिस्थितीचे गांभीर्य मनावर न घेता शूटिंग पूर्ण करण्याचा आग्रह धरला. चेहऱ्यावरची चिंता लपवण्याचा त्यांनी प्रयत्न केला असला, तरी मौल्यवान वस्तू हरवल्याची घालमेल त्यांच्या मनात सुरू असल्याचे सहकाऱ्यांना जाणवत होते. शूटिंग पूर्ण झाल्यानंतर ऑटो रिक्षा स्थानकाजवळ मित्रांमध्ये याच घटनेची चर्चा सुरू होती. त्याचवेळी एका रिक्षाचालकाने ही चर्चा ऐकली आणि संबंधितांना बोलावून घेतले. त्याच्याकडे सापडलेली सोन्याची वस्तू दाखवण्यात आली. वस्तूची योग्य ओळख पटवल्यानंतर ती चव्हाण यांचीच हरवलेली चैन असल्याचे स्पष्ट झाले. ज्या क्षणी चैन परत मिळण्याच्या सर्व आशा जवळपास संपल्या होत्या, त्याच वेळी एका सामान्य रिक्षाचालकाच्या प्रामाणिकपणामुळे ती पुन्हा हाती आली. मौल्यवान सोन्याची वस्तू सापडल्यानंतरही तिच्यावर स्वतःचा हक्क न सांगता ती संबंधित व्यक्तीपर्यंत पोहोचवण्याचा निर्णय घेणाऱ्या रिक्षाचालकाच्या या कृतीचे उपस्थितांनी मनापासून कौतुक केले.
आजच्या धावपळीच्या आणि स्वार्थीपणाच्या काळात मौल्यवान वस्तू सापडल्यानंतर ती प्रामाणिकपणे परत करणे ही केवळ साधी कृती नाही, तर समाजातील विश्वास आणि माणुसकी अजूनही जिवंत असल्याची जाणीव करून देणारा प्रसंग आहे. चिपळुणात घडलेला हा प्रसंग हरवलेली सोन्याची चैन मिळाल्यापुरता मर्यादित राहिला नाही; त्याने माणुसकीची किंमत पुन्हा एकदा अधोरेखित केली. कधी कधी चमत्कार मंदिरात घडत नाहीत; एखादा प्रामाणिक माणूस त्याचे माध्यम बनतो. चिपळुणात त्या दिवशी देवाचे दर्शन एका साध्या रिक्षाचालकाच्या प्रामाणिकपणातून घडले, अशीच भावना या प्रसंगानंतर व्यक्त होत आहे.
