आशियाई क्रीडा स्पर्धा २०२६ मध्ये भारताच्या साहिल जाधव आणि चिकिथा तनिपार्थी या जोडीने कंपाऊंड मिश्र सांघिक तिरंदाजीमध्ये सुवर्णपदक पटकावले. बुधवारी झालेल्या अंतिम सामन्यात भारतीय जोडीने दक्षिण कोरियाविरुद्ध १५७-१५७ अशी बरोबरी झाल्यानंतर शूट-ऑफमध्ये २०-१९ असा विजय मिळवत सुवर्णपदकावर नाव कोरले. या विजयासह भारताने लॉस एंजेलिस २०२८ ऑलिम्पिकसाठी कंपाऊंड मिश्र सांघिक प्रकारातील कोटा मिळवला.
या ऐतिहासिक कामगिरीमागे साताऱ्याच्या साहिल जाधवच्या संघर्षाची कहाणी आहे. तिरंदाजीसाठी आवश्यक साहित्य मिळवताना जाधव कुटुंबाला आर्थिक अडचणींचा सामना करावा लागला. २०२० मध्ये कोरोना काळात साहिलचे वडील राजेश जाधव यांची नोकरी गेली. काही महिन्यांनंतर त्यांनी कमी वेतनाची नोकरी स्वीकारली. त्या काळात साहिलच्या सरावासाठी कुटुंबाने शक्य ते सर्व प्रयत्न केले. त्याची आई सीमा जाधव यांनी साहिलसाठी नवीन कंपाऊंड धनुष्य घेण्यासाठी स्वतःचे दागिने विकले.
साहिलने तिरंदाजीची सुरुवात सातारा जिल्ह्यातील वाई येथे झालेल्या उन्हाळी शिबिरातून केली. त्यानंतर साताऱ्यातील प्रवीण सावंत यांच्या अकादमीत त्याने प्रशिक्षण घेतले. प्रवीण सावंत यांच्या मार्गदर्शनाखाली प्रशिक्षण घेतलेल्या खेळाडूंमध्ये आशियाई स्पर्धेतील पदकविजेते अदिती स्वामी आणि ओजस देवतळे यांचाही समावेश आहे. सुरुवातीला साहिलने इंडियन राऊंडमध्ये तिरंदाजी केली. त्यानंतर त्याने रिकर्व्ह प्रकाराचा प्रयत्न केला आणि पुढे कंपाऊंड प्रकाराकडे वळला. प्रगत प्रशिक्षणासाठी त्याची भारतीय क्रीडा प्राधिकरणाच्या कोलकाता येथील नॅशनल सेंटर ऑफ एक्सलन्समध्ये निवड झाली.
“कोरोना काळात वडिलांची नोकरी गेली. त्यावेळी माझं खेळणं कठीण होतं. पण आईने दागिने विकण्याचा निर्णय घेतला. त्या दोघांच्या भक्कम पाठिंब्यामुळेच धनुष्यबाण आणि अन्य साहित्य विकत घेऊ शकलो. त्यांनी सदैव साथ दिली. त्यामुळेच कोलकाता इथल्या भारतीय क्रीडा प्राधिकरणाच्या नॅशनल सेंटर ऑफ एक्सलन्समध्ये दररोज सराव करू शकलो,” असे साहिलने सांगितले. त्याच्या कुटुंबाच्या संघर्षाला यशाची जोड मिळत असताना आशियाई क्रीडा स्पर्धेतील हे सुवर्णपदक त्याच्या वाटचालीतील महत्त्वाचा टप्पा ठरला आहे.
साहिलने २०१६ मध्ये तिरंदाजीकडे वळल्याचे नमूद करण्यात आले आहे. शालेय जीवनात तो विविध खेळांच्या स्पर्धांमध्ये सहभागी होत असे. घरच्यांचा पाठिंबा, प्रशिक्षकांचे मार्गदर्शन तसेच तिरंदाजी संघटना, भारतीय क्रीडा प्राधिकरण आणि क्रीडा मंत्रालयाचा त्याच्या वाटचालीत मोलाचा वाटा राहिला आहे.
साहिलच्या आंतरराष्ट्रीय कामगिरीतही गेल्या काही वर्षांत सातत्याने भर पडली आहे. २०२४ मध्ये त्याने वरिष्ठ राष्ट्रीय स्पर्धेत सुवर्णपदक मिळवत पहिले राष्ट्रीय पदक पटकावले. त्यानंतर २०२५ मध्ये जर्मनीतील वर्ल्ड युनिव्हर्सिटी गेम्समध्ये पुरुषांच्या वैयक्तिक कंपाऊंड प्रकारात सुवर्णपदक, तर सांघिक प्रकारात रौप्यपदक मिळवले. २०२६ मध्ये शांघाय येथे झालेल्या आर्चरी वर्ल्ड कप स्टेज-२ मध्ये त्याने पुरुषांच्या वैयक्तिक कंपाऊंड प्रकारात कांस्यपदक जिंकले.
आशियाई क्रीडा स्पर्धेच्या मिश्र सांघिक अंतिम फेरीत साहिल आणि चिकिथा यांनी सुरुवातीपासून आघाडी घेतली. पहिल्या फेरीनंतर भारताकडे ४०-३९ अशी आघाडी होती. दुसऱ्या फेरीनंतर भारतीय जोडीने ८०-७८ अशी आघाडी कायम ठेवली, तर तिसऱ्या फेरीनंतर गुणसंख्या ११८-११७ अशी भारताच्या बाजूने होती. चौथ्या फेरीत मात्र दक्षिण कोरियाच्या जोडीने ४० गुण मिळवले, तर भारताला ३९ गुण मिळाले आणि सामना १५७-१५७ असा बरोबरीत आला. त्यानंतर शूट-ऑफमध्ये दोन्ही भारतीय तिरंदाजांनी १०-१० गुण मिळवत भारताला २०-१९ असा विजय मिळवून दिला.
या सुवर्णपदकामुळे साहिल जाधव आणि चिकिथा तनिपार्थी यांनी केवळ आशियाई क्रीडा स्पर्धेतील विजेतेपद मिळवले नाही, तर २०२८ लॉस एंजेलिस ऑलिम्पिकसाठी भारताचा कोटाही निश्चित केला. कंपाऊंड तिरंदाजीचा ऑलिम्पिकमध्ये समावेश प्रथमच होत असून, आशियाई क्रीडा स्पर्धेतील या विजयामुळे भारताला या प्रकारात ऐतिहासिक ऑलिम्पिक प्रवेश मिळाला आहे.
